W jednej z poprzednich internetowych gawęd historycznych napomknąłem, że Świnoujście było w swych krótkich dziejach stosunkowo często odwiedzane przez koronowane osobistości z całej Europy. Patrząc na ich liczbę stwierdzam, że przynajmniej pod tym względem nie musimy mieć kompleksu niższości, nawet w stosunku do znacznie większych miast. czytaj

Przed kilku dniami pisałem o „czasowo upadłej” metalowej chorągiewce z ratuszowej wieżyczki, którą szanowni czytelnicy nawet sympatycznie przyjęli. Zachęciło mnie do kontynuowania ratuszowego tematu, również związanego z wieżyczką. czytaj

Zwiedzając miasta z historycznymi budowlami, niejednokrotnie stajemy w niemym podziwie przed obiektami, które jak wynika z opisów w przewodnikach turystycznych, wznoszone były przez kilkadziesiąt lat. Ci, którzy do Egiptu podróżowali, mogli podziwiać piramidy, które również wznosiły tysiące ludzi przez wiele, wiele lat. Jednakowoż my, w Świnoujściu, w tym względzie nie mamy podstaw do kompleksu niższości. Tu także zbudowano obiekt, który niemal tak długo powstawał jak w odległych epokach jakaś pomniejsza piramida czy świątynia. Mowa o niezbyt urodziwej pływalni przy ulicy Żeromskiego. Młodzi ludzie, którzy widzą, jak całkiem spory pawilon handlowy wraz z całą infrastrukturą, montuje się teraz od podstaw przez 2 miesiące, chyba nie uwierzą, pływalnię w heroicznym czynie budowano, bagatela, ponad 15 lat. Jeśli zaś za punkt wyjścia weźmiemy pierwsze poczynania organizacyjne, to minimum 2-3 lata dłużej. Wracajmy zatem do chwalebnych początków. czytaj

Tak nieco na marginesie wielkiej dyskusji na temat tunelu a w zasadzie w związku z coraz bardziej w niebycie niknącą jego wizją, chcę przypomnieć pewne projekty, które miały na celu zorganizowanie stałej komunikacji między Szczecinem a Świnoujściem. czytaj

W naszych historycznych wędrówkach po Świnoujściu ponownie chcę zaproponować zatrzymanie się koło obiektu, który jeszcze istnieje, ale który pełni dzisiaj całkowicie odmienną rolę od tej jaka gdyś pełnił. Jak to zwykle bywa nieco tzw. tła historycznego. W XIX wieku kiedy nad Bałtykiem powstawały pierwsze kąpieliska morskie, publiczna kąpiel w wodzie morskiej była źle widziana, a morskie kąpiele odbywały się w pomieszczeniach zamkniętych, w tzw. ciepłych łazienkach, w których to taplano się w podgrzewanej wodzie słodkiej lub morskiej, pod nadzorem łaziebnych. Z reguły, owe dość prymitywne łazienki znajdowały się w sporym oddaleniu od morza, a wodę dowożono beczkowozami. Z czasem instytucje te albo bankrutowały, albo rozwijały się w instytuty balneologiczno – medyczne. czytaj

Do napisania tej gawędy zachęciły mnie dwa czynniki. Pierwszy wynika z faktu, że naprawdę niewielka grupa osób zna historię obiektu o którym piszę, drugi zaś z mało chwalebnego, rzekłbym wstydliwego dla nas względu. Otóż w mieście szczycącym się na lewo i prawo, z tego jaka tu niezwykła gospodarność na każdym kroku panuje, niszczeje pod okiem owej gospodarnej władzy, bardzo rzadki zabytek. czytaj

Dla przybyłych do Świnoujścia w 1945 r. Polaków przygoda z motoryzacją zaczynała się dokładnie od zera. Pamiętać trzeba, że na terenie tym już od maja „gospodarowała” Armia Czerwona, a jej oficjalny przedstawiciel, rosyjski Komendant Wojenny w jednym z pierwszych rozkazów polecił przekazać do komendantury wszelkich pojazdów mechanicznych, części zapasowych i paliw. czytaj

Stojąc w długaśnej weekendowej kolejce do promu, zadumałem się nad rozwojem motoryzacji w ostatnich kilku dziesięcioleciach, którego to rozwoju obserwatorem a i uczestnikiem byłem. I tak narodził się pomysł podzielenia się z czytelnikami związanymi z tym tematem refleksjami. czytaj