Grupa literaturożerców pojawiła się tam nie tylko po odpowiedź na przysłowiowe pytanie ( „co poeta chciał powiedzieć, mówiąc..?”) ale by podyskutować o twórczości Andrzeja Stasiaka w kontekście zjawisk współczesności oraz o życiu autora i jego bohaterów i poszukać splotów na styku tych wszystkich płaszczyzn. „Kiedyś nas nie będzie. Są ludzie i zdarzenia, które nam pomagają przyzwyczaić się do tej myśli”. To jeden z cytatów zaczerpnięty z twórczości Stasiuka, który był też przyczynkiem do dyskusji. Współczesna literatura dla wielu ludzi nie istnieje w tym sensie, że nie ma żadnego wpływu na ich życiowe postawy, nie skłania do refleksji na tyle głębokiej by próbować coś zmienić.

Andrzej Stasiak daje niejeden przykład jak życie i literatura mogą się nawzajem przenikać. Swoich bohaterów osadza w bardzo konkretnej rzeczywistości, z którą czytelnik może się utożsamić albo odrzucić jako obce zupełnie jego naturze środowisko. Tak różnych ocen nie brakuje w środowisku zawodowych krytyków, nie mówiąc już o zwykłym czytelniku. Podzieliła się także publiczność wtorkowego spotkania. I dobrze. Bo chyba najgorsze co mogłoby spotkać twórcę i jego odbiorców to jednomyślność.

źródło: www.iswinoujscie.pl