Zespół
Maciej Maciora Balcewicz i Artur Sosen Klimaszewski zaczęli współpracę w 2010 roku. Jak to zazwyczaj bywa trafili na siebie przypadkiem i stwierdzili, że trzeba połączyć światy tak różne jak okolice hip-hopu (w których obracał się Maciora)i muzykę ilustracyjną (jaką zajmuje się Sosen). Najciekawsze rzeczy dzieją się przecież na styku gatunków. A takiej mieszanki nikt chyba przed nimi nie próbował.

Muzyka
Szuflady im nie pasują, jeśli jednak ktoś musi im jakąś metkę przypiąć to stworzyli własną markę - "trup hop". Jest elektronicznie, ale z pazurem. Jest tu ambient i nuta nawiązująca do lat osiemdziesiątych. Coś z cold wave, minimal i z nienachalnego eksperymentu. A wszystko to nie pozbawione elementów pastiszu i specyficznego poczucia humoru.

Nie jest to towar dla wszystkich, ale jeśli dacie się wciągnąć w te dźwięki - to ich debiutancka płyta was zaskoczy. Nie pozwala się nudzić bo jest różnorodna. Niektóre utwory mogą kojarzyć się ze słuchowiskiem lub filmową ścieżką dźwiękową.To nic dziwnego - Sosen pracuje w radiu i stworzył muzykę do ponad dwudziestu spektakli różnych poznańskich teatrów alternatywnych.
Nie są aż tak nieznani jak The Residents. Ale coś koło tego...

Teksty
Przede wszystkim nic o problemach osiedlowych. Nic o polityce. Maciora (bo on za teksty jest odpowiedzialny) opowiada o ludziach swojego pokolenia. "Ludzie - cząsteczki elementarne" to główni bohaterowie na płycie Dyzmatronika. Statystyczni single odbijający się od siebie w klubach. "Mają na rano, ale jeszcze zostaną" czasami tylko po to by nabrać się na dowcipy jakiejś "emo". Bywa, że i kac się zdarzy.Na szczęście - nie moralny. Teksty ironizują, ale nie oceniają. Maciora nie zasypuje nas też gradem "celnych rymów". Jego historie to po prostu dobre obserwacje nie pozbawione poczucia humoru.

Nazwa
Dyzmatronik - to po prostu dobrze brzmi :) No i nawiązuje "tronikiem" do lat 80-tych, które zespół darzy dużą sympatią (dzieciństwo itp.)A Dyzma? To przecież bohater naszych czasów. Wystarczy w odpowiednim momencie pojawić się na odpowiedniej trybunie...I za chwilę cały kraj wie jak wygląda twój tyłek! Dlatego Dyzmatronik mówi o sobie: "Jesteśmy nieznanymi celebrytami".

Logo
Piksel-Man Dyzmatronika nawiązuje w oczywisty sposób do lat 80-tych, z powodów o których wyżej. Stworzył go Krzysztof Ignasiak, odpowiedzialny za całą oprawę graficzną debiutanckiej płyty.

Płytę można odsłuchać na:

http://dyzmatronik.bandcamp.com/

wideoklipy:
http://www.youtube.com/watch?v=e2AZwfUbBCA
http://www.youtube.com/watch?v=ZJGSb_skies
http://www.youtube.com/watch?v=AjlccDd5n7g
http://www.youtube.com/watch?v=PsPRfovi5DI