Dawna Milicja to nie obecna Policja, chociaż praca podobna. Dawniej milicjantów wspomagało ORMO i to z nimi było wiele problemów. Ale, tak jak i dzisiaj, pokrzywdzeni obywatele szukali ratunku w mediach. Na swoją krzywdę żalili się telewizji.

W moich archiwach mam różne zdjęcia z tamtych czasów. Przykład: w 1967 roku około godziny 20-tej, przy furtce domu stał 15- letni młodzieniec. Ulica była ciemna, a oświetlenie znikome. Usłyszał, jak milicjanci kogoś gonią. Po chwili był spałowany prawie do nieprzytomności. Rodzice 4 metry od miejsca pobicia oglądali w pokoju telewizję. Nie mieli pojęcia, co się dzieje. Wezwano karetkę pogotowia. Były wyjaśnienia w komendzie, no i skarga do telewizji, po której milicjant został ukarany. W dokumencie z Komendy MO nie ma jednak ani słowa „przepraszam”. O zadośćuczynieniu też nie wspominano… No takie były czasy.

Po plaży, w ukropie, chodzili mundurowi z pałeczką i pilnowali porządku, by czasami ktoś za blisko wydmy nie leżał. Najlepiej było z drogówką, zwaną lotną. Wszystko zależało od humoru. Jednak wiele przeróżnych sytuacji wynikało z tego, że rejestracje pojazdów z powiatu wolińskiego miały litery MO.... Turyści czekający na taxi, widząc rejestrację MO, reagowali różnie. Co u was milicja rozwozi pasażerów? – pytali.

Ja też miałem z powodu takiej rejestracji sporo ciekawych wspomnień. Kiedy to pod koniec lat 70-tych kupiłem trabanta, zwanego enerdowską mydelniczką, postanowiłem z całą rodziną wyjechać zimą w góry. Kiedy mijałem Jelenią Górę, podczas kontroli drogowej, nie poproszono mnie o okazanie dokumentów, usłyszałem za to: „cześć kolego, proszę jechać dalej” . Pomyślałem wtedy, że to jakiś turysta, który był w Świnoujściu, mnie poznał… Po kilu dniach w okolicy Dusznik wybrałem się w góry. Opony miałem letnie. Jadąc ośnieżoną krętą drogą wpadłem w poślizg i wjechałem w zaspę na poboczu. Po dłuższej chwili niedaleko pojawiła się czarna wołga z dwiema antenkami. Kierowca i panowie na czarno ubrani zatrzymali się przy moim trabancie.

Ponownie usłyszałem „cześć kolego, zaraz ci pomożemy” Wyciągnęli linkę z bagażnika i po chwili byłem na jezdni. W samochodzie była żona i dwóch synów.

Na koniec panowie dali mi radę, by z górki jechać bardzo ostrożnie. Kiedy wróciłem do pensjonatu, zrozumiałem, że zadziałała „magia” numeru rejestracyjnego mojego samochodu.

źródło: www.iswinoujscie.pl