Wszystko to stało się za sprawą bardzo silnego sztormu o sile 10 -11 stopni w skali Beauforta z kierunku północno-zachodniego, który pchnął spiętrzone wody Bałtyku w stronę południowo-zachodniego skraju lądu. Od wczesnych godzin popołudniowych 3 listopada bardzo szybko zaczął rosnąc poziom portowych przekraczając szybko stan alarmowy. Przez noc i następny dzień sztorm nie ustawał i rosła ”cofka”.

Ze względu na zbyt wysoką wodę od godz. 19.45 w piątek przestały kursować promy, zatem miasto okresowo zostało odcięte od kraju. Spieszący do wieczornych pociągów podróżni, niestety musieli z tego pomysłu zrezygnować. Większe problemy mieli ci, którzy pociągiem przybyli do Świnoujścia, n.p. kuracjusze. Następnego ranka nie dotarła do miasta prasa a dopiero od 11 raczej nieregularnie zaczęły kursować promy. Już w pierwszy piątkowy wieczór wody zalały najbliższe Świnie ulice Jana z Kolna, Chrobrego, część Wybrzeża Władysława IV, Monte Cassino, częściowo Plac Słowiański i Plac Rybaka, uliczki w pobliżu Kapitanatu Portu.

Poziom wody powodziowej przy Kapitanacie Portu osiągał niemal ten najwyższe notowanie z czasów powodzi w 1913 r. Ze wszystkich stron napływały informacje o zalanych piwnicach, garażach. W sobotni poranek zamknięto dla ruchu samochodowego część ulic. W pobliżu obecnej stacji „Orlenu” utknął z zalanym silnikiem autobus ZKM. Gdzieś także na Wybrzeżu Wladysława IV stał zalany, porzucony „maluch”.

Poziom najwyższy ( 673 cm) osiągnęła nazajutrz, w sobotę 4 listopada. Tego dnia już tylko centymetry dzieliły wody portowe od wylania się na nabrzeża. Na falach wlewającej się w porywach wiatru wód Świny, pływały po nabrzeżu łabędzie. Zacumowane statki kołysały się na wodzie, sprawiając wrażenie, że za chwile wpłyną na ląd. W sobotę część śródmieścia pozbawiona została też prądu i o paradoksie wody, ale w kranach. Kompletnie zalana została szpitalna pralnia, ucierpiała też szpitalna kuchnia. Nawet w dzielnicy nadmorskiej nie było spokojnie. W kilkudziesięciu garażach podtopione zostały samochody, ogromne połacie plaży zostały wymyte i zawalone różnorodnym śmieciem. Fale w wielu miejscach przerwały pierwszą wydmę, a woda miejscami wylewała się nawet na promenadę.

Zerwanie już w piątek komunikacji a tym samym dostaw żywności sprawiło, że w sobotę wyjątkowo dobrze sprzedawały się mrożonki, mleko w kartonach i nawet bardzo czerstwy chleb. Innego zresztą nie było.
Ze starych kamienic zerwane zostało prawie 700 metrów kwadratowych pokrycia dachów, sztorm wyrywał okna, łamał drzewa. Ucierpiał Port Wojenny. Woda zalała także pomieszczenia sztabu, zniszczeniu uległa część dokumentacji i planów operacyjnych oraz sieć komputerowa. Dowództwo jednakowoż twierdziło, że do powodzi Marynarka była przygotowana.

Szczęśliwym trafem obyło się bez strat w ludziach. Nie było też wypadków na morzu. Żeglugi promowej do Szwecji nie przerwano, dochodziło tylko do opóźnień.
Zdarzenia te odeszły wraz z minionym wiekiem do historii. Ale nie miejmy złudzeń, przyroda o swojej potędze przypomni wcześniej czy później, a woda ma to do siebie, że jeśli może coś zalać, to zaleje. Wypadałoby jak sądzę sprawdzić, czy n.p. wszystkie pomieszczenia tak pięknie wyremontowanego szpitala będą aby podczas takiej ekstremalnej „cofki”. Wszak to „strzeżonego Pan Bóg strzeże”.

źródło: www.iswinoujscie.pl