„To chyba moja najbardziej introwertyczna piosenka, nie radiowy przebój, raczej gorzka refleksja nad przeżyciami osobistymi i tęsknota za utraconą na zawsze anonimowością i prywatnością. Taki wyszedł tekst i świetnie wpasował się w podkład wyprodukowany przez Pawła Parkera. To mój ulubiony numer z KRAJOBRAZU PO BITWIE”