Co roku Chiński Nowy Rok wypada w innym terminie – w tym roku to 28 stycznia. Kalendarz chiński używany jest, obok gregoriańskiego, między in­nymi w Japonii, na Tajwanie i oczywiś­cie w swojej ojczyźnie. Składa się z 12 miesięcy liczących 29 lub 30 dni. Żeby rachubę pogodzić z rytmem słonecz­nym, dodaje się co pewien czas dodat­kowy miesiąc. Lata oznaczane są przez nazwy zwierząt, powtarzające się w jed­nakowej kolejności co 12 lat. Są to: szczur, bawół, tygrys, królik, smok, wąż, koń, owca, małpa, kogut, pies i świnia.

Nowy Rok to dzień triumfu porządku nad bezładem, Dobra nad Złem. Demo­ny umykają wtedy przed blaskiem i ha­łasem, dlatego świecą się latarnie, lampiony, płoną pochodnie i świece. Ogromne neony świecą nad kilkudziesięciometrowymi prze­paściami ulic. Milionami światełek jarzą się wszystkie drzewa, krzewy, najmniejsze krzaczki. Drobna sieć miniaturowych lampek oplatała gęsto wiecznie zielone liście i małe drzewka pomarańczowe – tutejsze choinki.

Chińczycy świętują dłużej niż my, bo aż dwa tygodnie! Już tydzień wcześniej Chińczycy wysyłają bóstwa domowe do nieba, gdzie mają zdać relację z rocznych postępków ca­łej rodziny. Posmarowanie bożkowi ust miodem zapewnia podobno powodze­nie – niebiańska biurokracja otrzyma tylko przychylne raporty. Tradycją jest też ozdabianie drzwi wejściowych okolicznościowymi malowidłami nian hua, które mają zapewnić pomyślność. Inna rzecz, że coraz rzadziej można je zobaczyć w dużych miastach, to raczej zwyczaj kultywowany na prowincji.

Za to nad chyba wszystkimi drzwiami do domów – zwłaszcza gdy lekko zawieje wiatr – turkoczą czerwone, nowo­roczne flagi i wstęgi z pracowicie malowanymi ideogramami. Sentencje Konfucjusza i Mencjusza, Lao-tse i Buddy mają równe prawa. Powinny przynieść szczęście, a przynajmniej przypominać o odwiecznych regułach, których przestrzeganie zapewnia życiowe powodzenie. Kungsi Fats’ai – Happy New Year, głoszą napisy skierowane do konfucjanistów, buddystów i taoistów.

źródło: www.iswinoujscie.pl