Grupa dzieci ustawiła się na chodniku jak na wartowni. Każde czujne, każde gotowe. Gdy tylko pojawił się samochód - szybka reakcja, śmiech i... strzał z wodnego pistoletu. Bez agresji, bez złośliwości - czysta zabawa, taka jaką wielu pamięta z własnego dzieciństwa.

Nie było tu wiader ani spektakularnych potoków wody. Raczej symboliczny gest - kilka kropli, trochę śmiechu i dużo energii. Widać, że młodzi „operatorzy” wodnych pistoletów bardziej celebrują tradycję niż faktycznie chcą kogokolwiek przemoczyć.

Widać radość - dzieciaki są skupione, ale jednocześnie rozbawione. To nie przypadkowa zabawa, tylko mała akcja zorganizowana. Każdy ma swoją rolę, każdy czeka na moment. I choć „atak” wygląda niewinnie, to emocje są prawdziwe.

Śmigus-dyngus w takiej formie to dziś rzadkość. Zamiast wielkich gonitw i wiader wody - bardziej subtelna, „lekka” wersja tradycji. Można powiedzieć - współczesna. Trochę ostrożna, trochę grzeczna, ale nadal z tym samym, dziecięcym błyskiem w oczach.

I może właśnie o to chodzi - żeby było bezpiecznie, z uśmiechem i bez przesady. Bo choć nikt tu nie wrócił do domu przemoczony, to jedno jest pewne - ten śmigus-dyngus był udany.

źródło: www.iswinoujscie.pl