Ten pomnik, przeciętnemu, cywilnemu mieszkańcowi miasta, znany jest tylko z widzenia i to z daleka. Oglądamy go zwykle gdy przepływamy promem między wolińskim a uznamskim brzegiem.czytaj

Na ścianie narożnego budynku wznoszącego się na rogu Placu Wolności i ulicy Marynarzy, znajduje się skromna tablica głosząca w języku polskim i niemieckim, że w tym miejscu stał dom, w którym zamieszkiwał niegdyś niemiecki pisarz Theodor Fontane. czytaj

Tekst ten w pewnym sensie związany jest z kolejną rocznicą radzieckiej agresji przeciw Polsce, do której doszło w konsekwencji zbrodniczego układu między hitlerowskim Niemcami a ZSRR, nazywanego paktem Ribbentrop – Mołotow.czytaj

Z upływem lat, wzrasta dostrzegalnie społeczne zainteresowanie dziejami najbliższego nam regionu. Ma to oczywisty związek z tym, że dla młodego pokolenia tu znajduje się ich „mała ojczyzna”, zaś dla pokolenia starszego, tych którzy przed z góra półwieczem przywędrowali tu po wojennej tułaczce, przestała to być obca ziemia, na której czuli się tymczasowymi przybyszami. Przekonanie to wynoszę z moich osobistych spostrzeżeń historyka - popularyzatora dziejów regionalnych. Publikacje dotyczące dziejów miasta i regionu na łamach pism, książek, czy stron internetowych, budzą żywe zainteresowanie, są przedmiotem dyskusji i sympatycznych, twórczych nieraz uwag i uzupełnień. czytaj

Tej tablicy już nie ma w miejscu, w którym ją posadowiono, t.j. na kamieniu stojącym przed siedzibą Komendy Miejskiej Policji, przy ul. Krzywoustego. O ile odsłaniano ją z należytą pompą, to w bardzo dyskretnie i cicho ją zdjęto, kiedy przyszedł ku temu polityczny czas. Mowa będzie o tablicy pamiątkowej, którą zainstalowano w opisanym przez mnie miejscu z okazji, jak to na niej napisano: W 40 rocznicę powstania organów UB i MO w Świnoujściu 1945.10.07 – 1985.10.07. czytaj

Po ukazaniu się materiału o znajdującej się na Placu Rybaka tablicy poświęconej „Tym którzy nie powrócili z morza”, kilku czytelników zwróciło uwagę na brak informacji o umieszczonej tam tablicy upamiętniającej tragedię lugrotrawlerów „Czubatka” i „Cyranka”. Przyznając rację Czytelnikom zamieszczam uzupełniający tekst.czytaj

Był 4 sierpnia 1907 roku. Wyjątkowo piękny, letni dzień. Na plażach od Świnoujścia po Bansin wyległy tysiące ludzi, których przywiódł tu nie tyle urok morza, słońca i nadmorskiego lasu, ale chęć uczestniczenia w wydarzeniu o ogromnym rozgłosie. Tysiące gości wypełniło bez reszty wszelkie miejsca w pensjonatach hotelach i kwaterach prywatnych, nawet najbardziej skromnych. Przywiodła ich tu wieść o mającym nastąpić w Świnoujściu spotkaniu dwóch europejskich mocarzy, cesarza Niemiec i cara Rosji. Z całą pewnością wśród piekących się w promieniach sierpniowego słońca tłumów, sporo było zwykłych gapiów, ale zdecydowaną większość stanowili ludzie świadomi politycznego znaczenia tego faktu, pełni nadziei, że zmieni ono sytuację polityczną w Europie. A nie była ona wówczas łatwa. Aż bulgotało w bałkańskim kotle, gdzie krew się lała w kolejnych wojnach.czytaj

W mieście takim jak Świnoujście, tablica pamiątkowa poświęcona ludziom, którzy pracując na morzu utracili życie nie dziwi. Dziwić tylko może fakt, że tak późno, bo dopiero w 1993 r. ona powstała. Do okoliczności jej powstania jeszcze powrócę, ale zatrzymać się chcę przy mieszkańcach, których pochłonęło morze. Było ich naprawdę wielu. Już nawet z czasów opisanych przez kronikarzy, czy oficjalne dokumenty, wyłania się tragiczna prawda o żeglarzach i rybakach z tamtych lat. czytaj