Solidny, zbudowany z czerwonej, dobrze wypalonej cegły, na kamiennej podmurówce, budynek głównego urzędu pocztowe w Świnoujściu, ma już swoje latka. Został zbudowany i uroczyście oddany do użytku w 1878 roku, jako jedna z nowocześniejszych placówek pocztowych w cesarskich Niemczech. O nowoczesności decydowała obszerność pomieszczeń, wewnętrzna poczta pneumatyczna oraz urządzenia techniczne ułatwiające przemieszczanie pakietów w obrębie budynku. Już wkrótce jednak okazało się, że wobec ogromnego przepływu różnorodnych przesyłek, budynek okazał się za mały, stąd też m.in. w końcu lat 30 ubiegłego stulecia, poczta podnajmowała dodatkowe pomieszczenia w sąsiadującym budynku u kupca Müllera. Budowa poczty pełniącej swą funkcję do dziś, zamknęła początkowy okres powstawania i rozwoju tej, jakże pożytecznej służby. A jakie były początki ?czytaj

Historia pilotażu jest w naszym rejonie tak stara, jak miejscowa żegluga. Od kiedy bowiem Świna stała się częścią szlaku wodnego do i ze Szczecina, a więc od około połowy XVIII w., poruszanie się bez pilota, znającego doskonale te wody, było niemożliwe. A może inaczej, możliwe, ale bardzo niebezpieczne.czytaj

Budynek ten jest prawdziwą ozdobą Wybrzeża Władysława IV. Niezmiennie od dziesiątków lat swą urodą przyciąga wzrok przeprawiających się promem przez Świnę. Mowa o Kapitanacie Portu Świnoujścia. czytaj

Podejmowanie nietrafnych przedsięwzięć inwestycyjnych nie jest udziałem jedynie współcześnie nam panujących lub decydentów minionej epoki. Radosną w tym względzie twórczość rozwijano już przed wiekami i to nieraz na dużą skalę. Panującym też wtedy zdarzało się zrobić „ kawał dobrej, nikomu niepotrzebnej roboty”. Z tym tylko, że wówczas nie dawano za to orderów.czytaj

Przez ponad 100 lat żyli w naszym mieście, tak jak żyli na całym Pomorzu, w Niemczech, w Europie. Budowali swoje domy, sklepiki, zakłady rzemieślnicze. Zakładali rodziny, pracowali modlili się, umierali. Po ich cmentarzach i domach modlitwy nie zachował się żaden ślad. Ich obecność w historii miasta rozpłynęła się w mrokach dziejów, a ślady ich istnienia zostały jakby celowo wytarte. Piszę to z myślą o świnoujskich Żydach.czytaj

Kontynuując nasz cykl „komunikacyjny”, chcę przypomnieć fakty i wydarzenia związane z tzw. drogownictwem. Przywykliśmy, że do najmniejszej nawet miejscowości regionu dojechać można samochodem, po mniej lub więcej gładkiej, wyasfaltowanej drodze. Dziur co prawda, w tych drogach, to ci u nas dostatek, ale bywało wszak już gorzej, a jak widać, władze miasta i wynajmowane przez nie przedsiębiorstwa drogowe, żyły wręcz wypruwają, by u nas była przynajmniej tak, jak w Niemczech. Ot choćby taka ulica Szkolna w Świnoujściu.czytaj

Powstanie a następnie rozbudowa w XVIII i XIX w. portu oraz osady miejskiej Świnoujścia następowało równolegle i w zasadzie w pełnej harmonii. Jednakowoż czasami występowały pewne, nieoczekiwane zakłócenia w życiu miasta, które wynikały z funkcjonowania portu. Tak było z prozaiczną, ale bardzo ważna sprawą balastu dla statków zawijających do portu.czytaj

Inspiracją do napisania tego materiału stała się dyskusja, wywołana przez czytelników artykułu z poprzedniego tygodnia, w którym pisałem o budowie świnoujskich falochronów. Czytelnicy wyrazili zainteresowanie historią znajdujących się tam pamiątkowych tablic a raczej losami tej, która niegdyś była, a której już nie ma.czytaj